Episode_7: Code +46

Πριν από κάποια χρόνια, ξύπνησα ένα πρωινό αποφασισμένη να φύγω στο εξωτερικό για σπουδές & εύρεση εργασίας! Περιττό να πω ότι μέχρι τότε δήλωνα φανατικά ότι δεν επρόκειτο να φύγω εκτός Ελλάδας ΠΟΤΕ!!! Αλλά «ποτέ μη λες ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται…».

Και εμπρός ολοταχώς για Σουηδία!

     

Η αλήθεια είναι ότι λίγες φορές στη ζωή μου έχω φανεί τόοοοσο αποφασισμένη (μία που έφυγα & μία που γύρισα) αφού σχεδόν πάντα αφήνω τη ζωή & το χρόνο να αποφασίσουν για μένα!

Βλέποντας πολλά ενήλικα άτομα & οικογένειες που φεύγουν ΤΩΡΑ στο εξωτερικό για ένα καλύτερο αύριο αισθάνομαι τυχερή και αυτό γιατί είναι διαφορετικό να φεύγεις στα 23α σου, μέσα στη τρελή χαρά & τα μυαλά πάνω από το κεφάλι σου απλά και μόνο για να αποκτήσεις καινούριες εμπειρίες & αλλιώς να φεύγεις για να σωθείς από μία χώρα που μεν αγαπάς, αλλά το μόνο που σου προσφέρει είναι ήλιο & θάλασσα (όχι δεν ξέχασα «την εκπαίδευση», «την υγεία», «την ασφάλεια» απλά δεν υπάρχουν!!!).

    

Και φυσικά η συζήτηση Ελλάδα & Κρίση σταματάει εδώ, για να μοιραστώ μαζί σας τι απέκτησα όλα αυτά τα χρόνια ζώντας αλλού, όχι στον πλανήτη “Greece, come για να την βρεις”:

  • Τρώω μεσημεριανό στις 12 (δηλαδή μόνη μου).
  • Έμαθα να περιμένω σε ουρές & να περπατάω περισσότερο!
  • Ενδιαφέρομαι ακόμα περισσότερο για τη φύση & τα ζώα (όχι φίλες μου, δεν εννοώ τους άντρες :)). 
  • Συνειδητοποίησα ότι οι Έλληνες δεν έχουν διαφορετικό DNA όπως άστοχα ειπώθηκε από κάποιον ανόητο, απλά απομονωμένοι γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι & πιο αποδοτικοί!
  • Κατάλαβα ότι πληρώνουμε φόρους στο κράτος διότι αυτό μας παρέχει όλα τα δημόσια αγαθά & είμαστε υποχρεωμένοι σε αυτό όπως και εκείνο σε εμάς (εντάξει σας επιτρέπεται να γελάσετε εδώ!!).
  • Χρησιμοποιώ τα social media (φυσικά πάντα με ασφάλεια & σύνεση) & δεν με ενδιαφέρει αν με φακελώνουν.
  • Δεν κρατάω ποτέ μετρητά πάνω μου (κακή συνήθεια για την χώρα μας), καθώς και δεν με ενδιαφέρουν τα λεγόμενα των παπάδων περί σφραγισμάτων (& δεν εννοώ των δοντιών)!
  • Αφόρισα τους καθωσπρεπισμούς, κοινώς έμαθα να μην με ενδιαφέρει η γνώμη άλλων παρά μόνο των δικών μου ανθρώπων.
  • Έμαθα ότι η απόσταση, μας βοηθάει να δούμε τους ανθρώπους, τις σχέσεις μας & καταστάσεις με άλλο μάτι, πιο ισορροπημένο, μερικές φορές απογοητευμένο αλλά στο τέλος πάντα ανακουφισμένο & χαρούμενο!
  • Ένιωσα ότι αυτά που έμαθα, έζησα & βίωσα, μπορώ να τα μεταφέρω εδώ. Εδώ, που  υπάρχουν τόσες δυσκολίες, εδώ που ο ήλιος χαίρεται να μας βλέπει & η θάλασσα να μας τραγουδά, εδώ που γεννήθηκαν σπουδαίοι άνθρωποι κάθε λογής & διαλογής, εδώ που υπάρχουν τόσες δυσκολίες.

Θα κλείσω αυτό το post με ένα ποίημα του αγαπημένου μου Οδυσσέα Ελύτη (σήμερα η γενέθλιά του ημέρα):

ΤΟ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ  (1971)  

Θα πενθώ πάντα -μ’ ακούς;
-για σένα, μόνος, στον Παράδεισο

Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα

Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μες στ’ άπατα μιαν ηχώ
Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό
Και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο.

Σας φιλώ,
Ειρήνη

Advertisements

About E for Eirini

A Fashion Blog made for U! ♡ Enjoy and Share Love, Girls! 🦄
Gallery | This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Αφήστε το μήνυμά σας - Leave your Comment :)

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s